งานปีใหม่ที่โรงเรียน

วันนี้อิ่มกันทุกคนเลย ของที่เอามาอร่อยทุกอย่างเลย ไก่ย่างก็อร่อย ขนมจีบก็อร่อย ขนมจีนก็อร่อย โดยเฉพาะเค้ก เตอนเย็นนั่งกินขนมจีนที่เหลือกับเพื่อนเยอะแยะเลย ที่เหลือไม่ได้เอากลับ เบลล์เอาของกลับบ้านเต็มเลย ขี้งก คอนเสิร์ตที่โรงเรียนไม่เห็นสนุกเลย ใครก็ไม่รู้ เด็กโรงเรียนเราก็นั่งกรี๊ดกันอยู่ได้ หยุด 4 วันคิดถึงเพื่อนๆจัง

สอบวันสุดท้าย

วันนี้สอบวันสุดท้าย จะดีใจหรือเสียใจดีนะ ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว แต่ก็พยายามแล้วนะ พรุ่งนี้ที่โรงเรียนให้จัดปีใหม่ อ.เกรียงไกรซื้อเค้กให้ตั้ง 5 ปอนด์ (รักอาจารย์จัง) พรุ่งนี้ได้อิ่มแปล้กันแน่เลย

ใกล้ปีใหม่มาดู...Cake...กัน

Cake is a form of food that is usually sweet and often baked. Cakes normally combine some kind of flour, a sweetening agent (commonly sugar), a binding agent (generally egg, though gluten or starch are often used by vegetarians and vegans), fats (usually butter, shortening, or margarine, although a fruit purée such as applesauce is sometimes substituted to avoid using fat), a liquid (milk, water or fruit juice), flavors and some form of leavening agent (such as yeast or baking powder), though many cakes lack these ingredients and instead rely on air bubbles in the dough to expand and cause the cake to rise. Cake is often frosted with buttercream or marzipan, and finished with piped borders and crystallized fruit[1]
Cake is often the dessert of choice for meals at ceremonial occasions, particularly weddings, anniversaries and birthdays. There are literally millions of cake recipes (some are bread-like and some rich and elaborate) and many are centuries old. Cake making is no longer a complicated procedure; while at one time considerable labor went into cake making (particularly the whisking of egg foams), baking equipment and directions have been so perfected and simplified that even the amateur cook may easily become an expert baker.

Jour de l'an

Le jour de l'An est le premier jour de l'année d'un calendrier donné. Par extension le terme désigne aussi les célébrations de ce premier jour.
Pour les calendriers solaires (comme le calendrier grégorien), la date du jour de l'An est fixe d'une année sur l'autre, alors qu'elle est dite mobile dans le cas des calendriers luni-solaire (comme le calendrier chinois).

Origines

Le nouvel an est une fête d'origine païenne qui vit le jour vers 46 avant notre ère, sous l'impulsion de Jules César qui décida que le 1er janvier serait le Jour de l'An. Les Romains dédiaient ce jour à Janus, dieu païen des portes et des commencements. Le mois de janvier doit son nom à Janus, qui avait deux visages : l'un vers l'avant, l'autre vers l'arrière.

Différence entre les calendriers

Bien que les jours de l'an tombent rarement à la même date d'un calendrier à l'autre, on remarque une relative concordance entre ceux des pays tempérés. En effet, ce qui fut interprété comme la « disparition » de la végétation durant l'hiver et sa renaissance au printemps a alimenté le mythe très répandu de la renaissance cyclique de l'année. C'est ainsi qu'un grand nombre de jours de l'an sont fêtés entre le solstice d'hiver et l'équinoxe de printemps.

Cependant, ceci n'est nullement universel, notamment dans les pays tropicaux, où le cycle des saisons est bien moins tangible.
On peut citer en exemple l'Égypte antique, qui (bien qu'elle utilisait un calendrier civil solaire) fêtait la nouvelle année à l'arrivée annuelle de la crue du Nil. Cette crue étant due aux pluies ayant lieu loin en amont (dans les hauts plateaux), sa date était entièrement tributaire de phénomènes météorologiques. Cependant, elle intervenait généralement à la même période.
Différents calendriers avec la correspondance des dates de leur nouvel an dans le calendrier grégorien :

-calendrier grégorien : 1er janvier
-calendrier romain : 1er mars
-calendrier julien : 1er janvier
25 mars, jour de l'Annonciation, adopté par l'Église jusqu'en 1563
-calendrier chinois : entre le 20 janvier et le 18 février
-calendrier égyptien antique : le 19 juillet (lors de la crue du Nil)
-calendrier persan (zoroastrien): 21 mars (solstice du printemps)
-Calendrier républicain (révolutionnaire) : 22 septembre (1 vendémiaire), à l'Équinoxe automnal.
-Calendrier universel 1er janvier
-Calendrier fixe 1er janvier

คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ร่ำรวย

คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ร่ำรวย คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จ แต่คนที่มีความสุขที่สุดในโลกคือ คนที่มีความสบายใจเท่านั้นเอง และความหมายของความสบายใจ คือ

1.เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น เชื่อว่าคุณมีดี คุณน่าคบหา และคุณทำได้

2.รู้จักตัวเอง ยอมรับในข้อบกพร่องของตัวเอง และพร้อมจะปรับปรุงเสมอ

3.ไม่ดื้อดึง ถ้าวันวานคุณเคยทำผิดพลาด คุณก็ยินยอมเปลี่ยนแปลงและรับฟังคนอื่น

4.เห็นค่าของตัวเอง คุณไม่คิดว่าตัวเองช่างไร้ค่า คุณจึงมีความสุขในใจเสมอ

5.วิ่งหนีความทุกข์ เมื่อรู้ตัวว่าตกลงไปในความทุกข์ คุณก็รีบหาทางหลุดพ้น ไม่จมอยู่กับมัน

6.กล้าหาญเสมอ คุณกล้าเปลี่ยนแปลงและกล้ารับมือกับสิ่งแปลกใหม่หรือปัญหาต่างๆ

7.มีความฝันใฝ่ เมื่อชีวิตมีจุดหมาย คุณก็จะเดินไปบนถนนชีวิตอย่างมีความหวัง ไม่เลื่อนลอย

8.มีน้ำใจอาทร คุณพบความสุขในใจเสมอถ้าเป็นผู้ให้แก่ผู้อื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

9.นับถือตัวเอง ไม่ดูถูกตัวเองด้วยการลดคุณค่าและทำในสิ่งที่เสื่อมเสียต่อตัวเอง

10.เติมสีสัน สร้างรอยยิ้มให้ชีวิตของคุณและคนรอบข้าง รู้จักหยอกล้อคนอื่น ๆ และตัวเองด้วย

ความสุขนั้นคือพอใจกับวิถีชีวิตของตัวเอง และวางฝันของตัวเองตามกำลังที่ตนทำได้ การได้รับวัตถุและความสำเร็จในหน้าที่การงาน ทำให้คุณพึงพอใจและยกระดับฐานะของคุณเท่านั้น เป็นการสร้างเสริมความสุขเพียงภายนอก และมันมิได้อยู่กับคุณอย่างมั่นคงถาวรตลอดไป เพราะคนเรานั้นย่อมมีความต้องการเพิ่มขึ้นเสมอไม่มีวันหยุดนิ่ง ความสุขที่แท้จริงเกิดจากข้างในจิตใจของคนเรา และถ้าจิตใจของคุณไม่ว่าง เต็มไปด้วยอารมณ์อันตรายต่าง ๆ ความสุขก็จะเกิดขึ้นได้ยากยิ่ง

Pétanque

La pétanque est un jeu de boules dérivé du jeu provençal. C'est le sixième sport en France par le nombre de licenciés — 367 247 joueurs recensés ; il existe de nombreuses fédérations nationales affiliés à la fédération internationale : 567 283 licenciés répartis dans 70 pays au 31.12.2006, de l'Algérie au Vietnam. À ces chiffres, il convient de rajouter les pratiquants occasionnels, en vacances notamment, c'est-à-dire plusieurs millions d'amateurs.
C'est un sport principalement masculin (seulement 14 % des licenciés sont des femmes en France). Néanmoins, c'est l'un des rares sports où des compétitions mixtes sont organisées.

Historique

Le jeu de boules est aussi ancien que la civilisation des loisirs, passant d'Égypte en Grèce et aurait été introduit en Gaule par les romains. Les boules ont d'abord été en argile, en pierre, puis en bois et enfin en acier. Mais, après les « bouleurs » du Moyen âge, l'âge d'or des boules en tous genres fut certainement la Renaissance où la noblesse s'empare du jeu au même titre que le bilboquet et le jeu de paume (qui deviendra le tennis). Pour des raisons obscures, il semblerait que le jeu de boules ait été interdit au peuple de 1629 à la Révolution.

En 1850, la première société officielle, « le Clos Jouve », fut fondée dans la région de Lyon puis, en 1906, la Fédération lyonnaise et régionale ouvre la voie en 1933 à la Fédération nationale des boules qui deviendra Fédération française de boules en 1942. Bien que regroupant nombre de jeux de boules (« boule des berges », « boule en bois », « jeu provençal »), la FFB fut dominée par le jeu de boule lyonnaise (128 000 joueurs en 1945), jusqu'au début du XXe siècle.

Au XIXe siècle, alors que chaque région, ou presque, introduit une variante d'usage, les Méridionaux se passionnent pour la longue ou jeu provençal avec des règles simplifiées, le libre choix du terrain, mais où les tireurs font trois pas de course pour prendre leur élan. C'est ce jeu élégant et acrobatique que Marcel Pagnol décrit dans ses souvenirs d'enfance (Le temps des amours) et qui fut intégré dans le film Le château de ma mère.

En 1904, un alsacien du nom de Félix Rofritsch entreprit la fabrication des premières "boules cloutées" (en bois recouvert d'une carapace de métal, formée de clous) dans son atelier de la rue des Fabres, à Marseille, sous le label de "La Boule Bleue".

Le jeu provençal donnera naissance en 1907 à la pétanque, lors de la partie historique à La Ciotat où un champion de jeu provençal, Jules Hugues dit « le Noir », ne pouvant plus jouer à son jeu préféré à cause de ses rhumatismes, s’est mis un jour, à tracer un rond, envoyer le but à 5-6 m, et, les « pieds tanqués », à jouer ses boules pour se rapprocher du cochonnet. Ceci se passait sur le terrain de boules d’un café "La boule étoilée" [terrain baptisé ainsi en clin d'œil aux boules cloutées de l'époque] dont les propriétaires s'appelaient Ernest et Joseph Pitiot. Les deux frères comprirent vite l'intérêt de ce sport, notamment Ernest qui s'appliqua à en finaliser les règles. La pétanque était née !

สนุกมาก

วันนี้เพิ่งมีโอกาสได้มาเล่าวันเข้าค่ายธรรมะ 3 วัน วันแรกนอนดึกมากแถมก่อนนอนพระอาจารย์ยังให้ดูรูปคนตาย คืนนั้นเลยนอนไม่หลับเลย แล้วก็ตื่นนอนตอน ตีสี่ เข้าหอประชุมสวดมนต์ตอนเช้า มีแต่คนนั่งหลับ แล้วทั้งวันก็ได้รู้ว่าน้ำกำลังจะท่วมประเทศไทย แถมจะโดนยึดประเทศอีก พอกลางคืนก็นั่งดูคนฆ่าควายและก็หมูก่อนเข้านอน แต่คืนที่ 2 มีการจุดเทียน สวยมากเลย และวันสุดท้ายก็มาถึงก่อนกลับบ้านพระอาจารย์ทำเด็กร้องไห้ทั้งหอประชุมเลย พระอาจารย์เปิดเพลงเกี่ยวกับแม่และคุณครู ได้ขอโทษอาจารย์ทุกคน ก่อนกลับเพื่อนๆพากันนัดไปไหว้อ.เกรียงไกร มีแกนนำคือษณนธร อาจารย์ไล่พวกหนูกลับบ้านใหญ่ แถมบอกว่าพวกหนูบ้าอีกและก็บอกว่าไม่อายเขารึไง พวกหนูไม่อายหรอก ก็พวกหนูรักอาจารย์อ่ะ แถมทุกคนก็ได้กราบอ.เกรียงที่หน้าห้องถ่ายเอกสาร บรรยากาศดี๊..ดี และสุดท้ายอาหารทุกอย่างอร่อยมากค่ะ กลับบ้านมาน้ำหนักขึ้นเลย